Van het podium naar de wereld: Hongkong in verhalen
Met Elisabeth Tu naar Hongkong & Macau
Sommige plekken laten je niet los. Voor Elisabeth Tu is Hongkong zo’n stad. Als kersverse reisleider bij Davidsfonds Cultuurreizen neemt ze reizigers in 2027 mee naar de bruisende metropool waar ze jaren geleden haar hart verloor. Haar doel? Haar liefde voor de stad doorgeven. Maak kennis met Elisabeth en haar Hongkong.
Theatermaker en kunsthistorica Elisabeth Tu heeft een bijzondere band met China. Ze groeide op met een Belgische moeder en een Chinese vader, en bracht haar kindertijd door in Shanghai. Vandaag woont ze in Londen. Die internationale achtergrond klinkt door in haar artistieke werk en bracht haar tijdens haar studies kunstwetenschappen naar Hongkong, een stad die meteen een blijvende indruk naliet.
"Mijn liefde voor Hongkong is zeer groot”, vertelt Elisabeth. “Ik hoop dat ik die liefde kan doorgeven aan de Davidsfondsreizigers en dat ik hen de schoonheid van de stad kan laten zien. Dat is voor mij zo’n beetje de rode draad in mijn werk. Al mijn creaties komen voort vanuit passie en liefde.”
Opgroeien in een transformerende metropool
Elisabeth bracht haar jeugd door in Shanghai, een stad die in die jaren een indrukwekkende transformatie doormaakte. “Shanghai was een bijzondere plek om op te groeien”, vertelt Elisabeth. “Er was toen nog maar weinig van de stad zoals we die vandaag kennen. Tijdens mijn kindertijd zag ik de stad uitgroeien tot een echte metropool. Overal waren bouwkranen en wegenwerken. Ik herinner me nog dat er amper twee metrolijnen waren, vandaag zijn dat er meer dan twintig”, lacht ze. “Die herinneringen voelen voor mij als een tijdscapsule.”
Toen Elisabeth twaalf jaar oud was, verhuisde het gezin naar België. “Hoewel we thuis Nederlands spraken, was dit een heel andere culturele wereld. Als kind was dat niet eenvoudig. Tegelijk leerde die ervaring me bewuster kijken naar de omgeving waarin ik opgroeide én naar andere perspectieven. Het heeft me mee gevormd als persoon en theatermaker. Wanneer ik een theaterstuk schrijf, kan ik een globaal en meerstemmig perspectief innemen. Mensen met verschillende achtergronden kunnen zich herkennen in hetzelfde verhaal. Zo maken kunst en theater een gedeelde cultuur mogelijk.”
Hoewel het Shanghai uit haar kindertijd intussen bijna onherkenbaar is geworden, is de stad altijd als een thuis blijven aanvoelen. “De plekken zijn veranderd, maar de geuren, de smaken, het eten en de taal brengen me telkens weer terug.”
Verhalen die verbinden, op scène en op reis
Toen Elisabeth tijdens haar studies kunstwetenschappen aan de KU Leuven naar Hongkong trok, was het liefde op het eerste gezicht. “Gedurende een paar maanden woonde ik in de stad terwijl ik stage liep in het Universiteitsmuseum. Dat was echt een bijzondere tijd voor mij. Hongkong heeft een heel sterke multiculturele identiteit ontwikkeld doorheen de tijd, gevormd door een geschiedenis van opeenvolgende bezettingen. Misschien voelde ik me er net daarom zo snel thuis: de wisselwerking tussen verschillende culturen raakte aan mijn eigen verhaal.”
Vandaag is Elisabeth actief als theatermaker, regisseur, schrijver en choreograaf in London en België. De verschillende perspectieven die ze onderweg verzamelde, vormen nog steeds de basis van haar werk. Ze zoekt voortdurend naar nieuwe manieren om mensen te raken en verhalen tot leven te brengen.
“Ik hou ervan om verschillende disciplines te combineren en nieuwe invalshoeken te verkennen. Er is zoveel mogelijk. Je moet het maar bedenken en er is een manier om mensen te raken. Net dat is de kracht van verhalen. Mijn academische achtergrond in de kunstwetenschappen heeft me geleerd dat achter elk object en kunstwerk een verhaal schuilt. Dat idee neem ik vandaag mee in alles wat ik maak.”
“Als reisleider wil ik net datzelfde doen”, vertelt Elisabeth. “Een reis beleef je ook aan de hand van verhalen. Ik nodig mensen graag uit om na te denken, vragen te stellen en een bestemming vanuit verschillende perspectieven te ontdekken."
Een tipje van de sluier
“Ik kijk er enorm naar uit om reizigers Hongkong te laten ontdekken”, glundert Elisabeth. “De stad prikkelt alle zintuigen. Neem alleen al de theecultuur. Die is ongelofelijk rijk. Net zoals bij wijn hangt de smaak van thee af van waar en wanneer de blaadjes geplukt zijn. In Hongkong proef je die nuances echt.”
Maar de stad laat zich niet in één aspect vatten. “Elke zintuiglijke ervaring is een manier om een cultuur te ontdekken. Ik hoop dat ik de reizigers hiervan kan laten proeven en hen Hongkong écht kan laten ervaren.” Macau biedt dan weer een heel andere ervaring. De Portugese koloniale geschiedenis heeft er een unieke sfeer nagelaten. “Net dat verschil tussen beide plekken vind ik zo boeiend."
Eén bezoek uit de reis dat extra hoog op Elisabeths persoonlijke verlanglijstje staat: “Ik kijk ernaar uit om terug te keren naar het Universiteitsmuseum in Hongkong. Enkele jaren geleden mocht ik er samenwerken met kunsthistoricus Florian Knothe, die een diepe indruk op me maakte. Ik hoorde hem voor het eerst spreken toen ik nog kunstwetenschappen studeerde aan de KU Leuven. Zijn visie op kunst inspireerde me zo sterk dat ze mee de doorslag gaf om stage te lopen in Hongkong."
En waar kijkt ze nog zoal naar uit? “Het eten! Daar verheug ik me nog het allermeest op”, lacht ze.