Lara Taveirne (1983) studeerde af in de Germaanse Talen met een thesis over liefdesverdriet. Jarenlang werkte ze als theaterregisseur. Pas in 2014 durfde ze voor haar grote liefde te kiezen: literatuur. Voor haar debuutroman 'De kinderen van Calais' (2014) kreeg ze de debuutprijs.
Tijdens deze lezing geeft Lara ons toegang tot haar schrijvende hoofd. Hoe is de liefde voor het geschreven woord ontstaan. Welke rol spelen boeken en verhalen in haar leven. De rode draad in haar vertelling is het verhaal van haar broer Wolf en de impact van zijn dood op haar literaire werk. Wat Lara en Wolf gemeen hebben, dat is dat ze zich altijd blind laten leiden door verbeelding en de drang om verhalen te vertellen.
De thema’s zijn soms zwaar -het gaat over trauma, liefdesverdriet, zelfdoding- maar Lara brengt het met een bepaalde lichtheid die het behapbaar houdt.
Verschenen titels o.m.:
De kinderen van Calais (2014, debuut), in 2025 in een herziene editie uitgegeven onder de titel Meisjes van krijt.
Pluto. Aan het einde van de weg rechtdoor. (2021)
Wolf (2024)
Het glinstert (2025), samen met Marieke De Maré